Zabiegi ZAĆMY BEZ KOLEJKI

w ramach refundacji z NFZ

bez dodatkowych opłat

 

LECZYMY DWA NARODY

  1. pl
  2. lt
  1. pl
  2. lt

Zaćma (katarakta) to schorzenie soczewki oka, związane najczęściej z naturalnym procesem starzenia, polegające na jej postępującym, częściowym lub całkowitym zmętnieniu. Przyczyna postępującego mętnienia soczewki nie jest do końca poznana, choć wiadomo, że związana jest z zaburzonym metabolizmem soczewki. W rezultacie tego procesu zmętniała soczewka utrudnia światłu dotarcie do siatkówki oka, dlatego widziany obraz jest zamglony i niewyraźny, nie można go skorygować go okularami ani szkłami kontaktowymi. Pogorszenie widzenia w przypadku zmętnienia centralnej części soczewki następuje szybciej niż w przypadku zmętnienia części obwodowej.

Zaćma wrodzona - może rozwijać się już w wieku niemowlęcym, choć może być rozpoznana znacznie później. Jej przyczynami mogą być zaburzenia genetyczne, niedożywienie, promieniowanie jonizujące, zatrucia i choroby matki w czasie ciąży, zaburzenia przemiany materii.

Zaćma starcza - jej początki mogą wystąpić już ok. 40 roku życia, ale zwykle pogorszenie widzenia następuje ok. 60 roku życia. Może występować w przebiegu niektórych chorób np. (cukrzycy) lub być wynikiem działania czynników zewnętrznych takich jak uraz mechaniczny lub chemiczny, promieniowanie, stosowanie niektórych leków (np. sterydów).

W każdym przypadku zmętnienie soczewki jest nieodwracalne. Jedyną skuteczną metodą leczenia zaćmy jest operacyjne usunięcie zmętniałej soczewki i zastąpienie jej soczewką sztuczną.

Fakoemulsyfikacja zaćmy

Najpowszechniej stosowaną obecnie metodą chirurgicznego usuwania zaćmy jest fakoemulsyfikacja. Polega ona na rozbiciu zmętniałej soczewki przy pomocy ultradźwięków i usunięciu jej rozbitych fragmentów. Fakoemulsyfikację można zastosować na każdym etapie rozwoju zaćmy.  W miejsce usuniętej soczewki implantowana jest soczewka zwijalna (IOL) o odpowiednio dobranych parametrach optycznych. 

Przebieg zabiegu :

  • pacjent proszony jest do sali przedzabiegowej, przebiera się w piżamę, oko przygotowywane jest do zabiegu poprzez kilkakrotne zakropienie odpowiednimi kroplami oraz przeprowadzane jest badanie przez lekarza anestezjologa;

  • pacjent ubiera fartuch, czepek ochronny i przechodzi na salę zabiegową;

  • pacjent układa się na stole operacyjnym, podłączany jest do aparatury monitorującej akcję serca, ciśnienie tętnicze i wysycenie krwi tlenem, we wlewie kroplowym podawane są płyny infuzyjne wraz z lekami przeciwbólowymi i uspakajającymi, przez rurkę donosową podawany jest tlen. Przez cały czas trwania zabiegu pacjent znajduje się pod opieką lekarza anestezjologa, zachowuje świadomość i kontaktuje się z operatorem. Ważne jest, aby pacjent kierował wzrok stosownie do wskazówek lekarza.

  • skóra wokół operowanego oka jest dezynfekowana, oko jest znieczulane kroplami, głowa okładana jest jałową serwetą chirurgiczną. Ustawiane jest położenie mikroskopu operacyjnego.

  • w oku wykonywane jest nacięcie o wielkości ok. 3 mm, przez które chirurg okulista wprowadza końcówkę głowicy fakoemulsyfikatora, która emitując ultradźwięki odpowiedniej mocy rozdrabnia zmętniałą soczewkę na niewielkie fragmenty.

  • cząstki rozbitej soczewki są aspirowane (odsysane) z oka przy pomocy ch końcówek aparatu.

  • w czasie zabiegu do oka podawane są specjalne płyny irygacyjne zastępujące ciecz wodnistą komory przedniej gałki ocznej oraz preparat wiskoelastyczny chroniący komórki śródbłonka rogówki w czasie zabiegu i ułatwiający implantację sztucznej soczewki

  • w miejsce usuniętej soczewki przez wykonane wcześniej nacięcie implantowana jest sztuczna soczewka zwijalna o odpowiednio dla każdego pacjenta dobranych parametrach optycznych.

  • po skończonym zabiegu pacjent opuszcza salę zabiegową i przez kilka godzin pozostaje w łóżku na sali pozabiegowej. Po kontroli anestezjologicznej i okulistycznej wypisywany jest do domu. Następnego dnia zgłasza się na wizytę kontrolną.

 

Zalety metody:

  • zastosowanie niewielkiego cięcia, ok. 3 mm, przez które w pierwszym etapie wprowadzana jest końcówka głowicy fakoemulsyfikatora, a następnie implantowana jest soczewka zwijalna;

  • brak konieczności zakładania szwów na ranę operacyjną, która uszczelnia się sama pod wpływem ciśnienia wewnątrzgałkowego;

  • możliwość wykonania zabiegu w znieczuleniu kroplowym;

  • zminimalizowany do kilkunastu minut czas trwania zabiegu,

  • pacjent nie wymaga hospitalizacji - po kilku godzinach opuszcza ośrodek;

  • szybka rekonwalescencja operowanego oka;

  • obniżone ryzyko wystąpienia powikłań pooperacyjnych;